تبليغاتX
دختر جنوبی


دختر جنوبی

یك انسان خردمند فرصتها و شانس ها را می سازد، نه اینكه در انتظار آنها بنشیند.

                                                                                                       "  فرانسیس بیکن " 

            

  ترجیح می دهم با کفشهایم در خیابان راه بروم و به خدا فکر کنم تا این که در مسجد بنشینم و به کفشهایم فکر کنم .

                               دکتر شریعتی                                                                               

نوشته شده در شنبه سی ام آبان 1388ساعت 11 بعد از ظهر توسط سپیده| |

 هرگز نگو كه دوست داري اگر حقيقتا بدان اهميت نمي دهي.... درباره احساست سخن نگو اگر واقعا وجود ندارد .... هرگز دستي را نگير وقتي قصد شكستن قلبش را داري... هرگز نگو براي هميشه وقتي مي داني كه جدا مي شوي... هرگز به چشماني نگاه نكن وقتي قصد دروغ گفتن داري.... هرگز سلامي نده وقتي مي داني كه خداحافظي در پيش است .... به كسي نگو كه تنها اوست وقتي در فكرت به ديگري فكر مي كني.... قلبي را قفل نكن وقتي كليدش را نداري
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 3 قبل از ظهر توسط سپیده| |

خدایا

تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

پس چه رنجی می کشد انکس که انسان است و سرشار از احساس.

                                                                                                       دکتر شریعتی

نوشته شده در دوشنبه چهارم آبان 1388ساعت 2 قبل از ظهر توسط سپیده| |

تو...

تو تکرار نخواهی شد

انتظار بیهودست

انتظار سنگی ست

برای توازن حیات

و سرنوشت ما چنین بوده است.

ببین که چگونه تقدیر خودش را به خواب خواهد زد

تا عادت کنیم به فاصله ها

و بدانیم خورشید بی ما طلوع خواهد کرد

و ما در لابلای خاطره ها خواهیم پوسید.

افسوس که قانون سرنوشت

تسلیم ما نشد و ما پنهان شدیم از چشمهای روز وشب

تنها در لفافه های عاشقانه خویش

حیات داشتیم و شوق ترنم صدایمان

لبریز شاعرانه بود برای دوباره بودن

اما تو

تکرار نخواهی شد

زیرا تو برای ابدیت امده بودی

ناب و بی همتا

ماندی و خواهی ماند

و من هرگز مایوس نیستم از این عشق

که اینجا در خاکی دیگر

در هر فصلی که بی تو خواهم داشت

تصویری از تو خواهم بود تا ابد.

                                                             مرجان

 

 

نوشته شده در شنبه دوم آبان 1388ساعت 3 قبل از ظهر توسط سپیده| |

می‌خواهم با شعر
کودتا کنم

بر سر هر کوچه و خیابان
شاعری بگمارم
تا برای تجمعات بیش از سه نفر
بالاجبار
شعر بخوانند
این
تنها راه رهایی
برای ملتی‌ست
که فقر ِ مهر دارند.

                                   masih

نوشته شده در یکشنبه پنجم مهر 1388ساعت 3 قبل از ظهر توسط سپیده| |

شهر هرت کجاست ؟

 

- شهر هرت جایی است که دروغ میگویند ولی میگویند دروغگو سگ است و دشمن خداست .

- شهر هرت جایی است که روزنامه ها زیادند و خبرها فراوانتر از زیاد و ازدیاد خبرهای کذب ذهنهای کاذب را میرشداند و ریشه آدمی را میخشکاند .

- شهر هرت جایی است که تا میگویی پخ از ترسشان اسلحه میکشند .

- شهر هرت جایی است که به زور اداره میشود و و اداره کنندگان

- شهر هرت جایی است که هر که را خوش آید به کار آید و آن زمان که او را خوش نیاید سریعا" به زیر آید .

 

 -شهر هرت جایی است که کلمات چیز دیگر معنی میکند برای مثال سکوت به معنای فحش به حساب می آید و الله  نوعی کلمه و رمز جهت شورش .

- شهر هرت جایی است که شادی در آن حرام است و صدای دست اگر بیش از 5 جفت باشد شورش حساب میشود .

 - شهر هرت جایی است که مردمانش نباید چپ نگاه کنند ، کج راه روند ، رنگی بپوشند ، زیاد حرف بزنند ، شاکی باشند ، به حرف دیگران هم گوش دهند ، فکر کنند ، تصمیم بگیرند ، نظراتشونو بیان کنند .

                                                  

vatoos

     

نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت 4 قبل از ظهر توسط سپیده| |

تو ماه را

بيش‌تر از همه دوس مي‌داشتي

و حالا

ماه هر شب

تو را به ياد من مي‌‌آورد

مي‌خواهم فراموشت كنم

اما اين ماه

با هيچ دستمالي

از پنجره‌ها پاك نمي‌شود.

نوشته شده در شنبه سوم مرداد 1388ساعت 3 بعد از ظهر توسط سپیده| |

                     حقیقت

اه چه دشوار است

ترا بدانگونه دوست داشتن

که من میدارم

بخاظر عشق تو

هوا دل و حتی کلاهم

مرا ازار می دهند

چه کسی از من خواهد خرید

روبانم

و این کتان سپید انبوه را

که از ان دستمال بسازد؟

اه چه دشوار است

ترا بدانگونه دوست داشتن

که من می دارم

                                 فدریکو گارسیا لورکا - اسپانیا

نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم تیر 1388ساعت 2 قبل از ظهر توسط سپیده| |

              باران

سیاه می بارد از اسمان

دوده یا بارانی اتمی

بر سر و دستمان

حک میشود

بر روی و موی

گناهانمان

به دوش شان می کشیم

مثل کیف قدیمی و اشنا

با هم چه فرق داریم

جز ظاهر بور و سیاهمان

در مملکتی که جز باران

اشکی برای ریختن ندارد

ترس طبیعی

که مغلوبش کردیم

سیاه می بارد بر ما

همیشه پس از گریه صبحگاهی

دلم سبکتر میشود

                                            پوپک مجابی

نوشته شده در شنبه بیستم تیر 1388ساعت 2 قبل از ظهر توسط سپیده| |

                                   دیوار روی دیوار
شیشه ودیوار شده ام

بی ضربدر

بی شعار

بی دری

یا پنجره ای

شبیه دیوار شده ام

نه چیزی برای گشودن

نه چیزی برای گفتن

نه چیزی برای داشتن

شبیه دیوار شده ام

و فکر میکنم

همین قدر برای اعلام حیاتم

کافیست

                                      لیلا فرجامی

نوشته شده در شنبه سیزدهم تیر 1388ساعت 3 قبل از ظهر توسط سپیده| |


Design By : Night Skin